"Auroville" poem

This poem was written by Loretta in English in Year::1972. In 2018-19 it was translated into French, Italian, Tamil, Spanish, German and Russian.

English

AUROVILLE
By Loretta Shartsis

Have you seen the giants walking

On the wide, red land?

Seen them moving large and grand

Against the sky?

I have seen them coming,

Tiny seedlings in their hands;

Hands and feet as red

As the earth they work each day,

Carrying the future

On their backs and in their dreams;

Seen them growing wise and deep

As they dig the hardened clay,

Worry water from the dry, red earth,

Bend their backs,

Sweat out their sorrows,

Wrest from yesterday tomorrow’s

Coming of a new world's birth.

Have you seen the giants working

In the quiet, secret spaces?

In the kitchens, in the gardens;

The world's forgotten places.

I have seen them rise, emerging

Out of ignorance and pain.

Faith-sustained, they offer labor

To create a new domain.

A thousand tiny troubles

Tell the story of their struggle

As they strive to bring alive

A long forsaken dream.

In their hearts an angel-singing,

Being's beauty widely winging

As they grow to know the truth

Of creation's will to be

A living harmony.

Have you seen their victory?

Have you seen the giants building

High atop construction beams?

Suffering the toils of their hardest dreams?

I have seen them growing, changing,

Working, working out the problems

Of imperfect human nature

Through necessity and failure

With enduring dedication

Consecrated to completion.

Seen them struggle with the passing

And the changing ways of time,

Hoping deep enough to open,

Feeling love enough to trust,

Finding courage to create

A living wonder with their labor.

From the nameless, from the formless

You can see the promise rising

In the clearer, higher spaces

At the centre of the city.

Breathless peace, transcendent beauty.

While the glorious expansion

Of the limitless in man

Opens wide the striving hearts,

To manifest the miracle

Decreed by destiny.

French

AUROVILLE
Translated by Cyril Marie

As-tu vu les géants en marche

Sur la terre vaste et rouge?

Evoluer, nobles et imposants

Contre le ciel?

Je les ai vus venir,

D'infimes pousses dans les mains;

Pieds et mains rouges

Comme la terre qu'ils travaillent chaque jour,

Portant l'avenir

Sur leurs dos et dans leurs rêves;

Je les ai vus grandir sages et profonds

En creusant la dure argile,

Soucieux de l'eau de la terre sèche, rouge,

Courber le dos,

Suer leurs peines

Arracher d'hier les lendemains

Portant la naissance d'un monde nouveau.

As-tu vu les géants oeuvrer

Dans les espaces tranquilles et secrets?

Dans les cuisines, dans les jardins;

Les lieux oubliés du monde.

Je les ai vus s'élever, émerger

Hors de l'ignorance et de la souffrance.

Portés par la foi, ils offrent leur labeur

Pour créer un nouvel espace.

Mille petits tracas

Content l'histoire de leur effort

Dans leur lutte pour donner le jour

À un rêve longtemps délaissé.

Tel un ange leurs coeurs chantent

La beauté de l'être

Aux larges ailes déployées,

Comme ils grandissent pour connaitre

La vérité de la création,

Sa volonté d'être

Une vivante harmonie.

As-tu vu leur victoire?

As-tu vu les géants bâtir

Dans les plus hautes poutres?

Supportant le fardeau de leurs rêves les plus durs?

Je les ai vus grandissant, changeant,

Travaillant, pétrissant les problèmes

De l'imparfaite nature humaine

Par la nécessité et l'échec,

Persistants, dédiés,

Consacrés à l'accomplissement.

Je les ai vus aux prises avec le passage

Et les voies changeantes du temps,

Espérant jusqu'à s'ouvrir,

Aimant jusqu'à la confiance,

Trouvant le courage de créer

Un vivant prodige par leur labeur.

Depuis le sans-nom, le sans-forme

L'on peut voir la promesse émerger

Dans les espaces clairs et élevés

Au centre de la ville.

Paix sans un souffle,

Beauté transcendante.

Tandis que la glorieuse expansion

Du sans limite en l'homme

Ouvre grand les coeurs peinant

Pour manifester le miracle

Décrété par le destin.

Italian

AUROVILLE
Translated by Manohar Fedele

Hai visto i giganti camminare

Sull'ampia, rossa terra ?

Visto come si muovono grandi, enormi

Contro il cielo ?

Io li ho visti arrivare,

Piccole piantine nelle mani;

Con le mani e i piedi rossi

Come la terra che lavorano ogni giorno,

Trasportando il futuro

Sulle spalle e nei sogni;

Visti crescere in profondita' e saggezza

Mentre scavano la dura argilla,

A cavar acqua dall'asciutta, rossa terra,

Piegare la schiena,

Sudare le loro sofferenze,

Strappare dallo ieri i domani

Che porteranno la nascita di un nuovo mondo.

Hai visto i giganti al lavoro

Nei tranquilli spazi segreti ?

Nelle cucine, nei giardini;

I posti dimenticati del mondo.

Io li ho visti sorgere, emergendo

Dall'ignoranza e dal dolore.

Sostenuti dalla fede, offrono la loro fatica

Per creare un nuovo ambiente.

Un migliaio di piccoli problemi

Raccontano la storia della loro lotta

Mentre si affannano a dare vita

Ad un lungo sogno abbandonato.

Angelicamente canta il loro cuore

La bellezza dell'essere che si distende in volo

Mentre crescono a conoscere la verita'

Della voglia del creato di essere

Un'armonia vivente.

Hai visto la loro vittoria ?

Hai visto i giganti costruire

In alto, in cima a travi di costruzione ?

Soffrendo le fatiche dei loro piu' ardui sogni ?

Io li ho visti crescere, cambiare,

Lavorare, risolvere i problemi,

Di una natura umana imperfetta,

Attraverso necessita' e fallimenti

Con ostinata dedizione

Consacrata al completamento.

Li ho visti combattere con i passaggi

E i cambiamenti delle strade del tempo,

Con la speranza sufficientemente profonda

Di un'apertura,

Con l'amore sufficiente per fidarsi,

Trovando il coraggio di creare

Una meraviglia vivente con la loro fatica.

Dal senza-nome, dal senza-forma

Puoi vedere la promessa che cresce

Nei piu' chiari, piu' alti spazi

Al centro della citta'.

Una pace mozzafiato, una bellezza trascendente.

Mentre la gloriosa espansione

Dell'illimitato nell'uomo,

Spalanca i cuori che si sforzano,

Per manifestare il miracolo

Decretato dal destino.

Tamil

ஆரோவில்
Translated by Author::R. Meenakshi

அகண்ட செந்நிலத்தில்

பெருஉடல் திண்ணியர்கள்

நடந்து செல்வதைக் கண்டதுண்டா நீங்கள்?

வடந்து உயர்ந்து

வானத்திற்கு எதிரிணையாய்

அவர்கள் நகர்ந்துசெல்வதைக்

கண்டதுண்டா நீங்கள்?

துளித்துளிர் நாற்றுகளைக்

கரங்களில் ஏந்தியபடி

ஒவ்வொருநாஞும் பணிபுரியும்

பணிக்கள நிலம் போல

சிவந்திடு்ம்

அவர்கள் கைகளும் கால்களும்.

முதுகுகளின் மீதும்

தமது கனவுகளிலும் கூட

வருங்காலத்தைச் சுமந்து நடக்கும்

அவர்களின் வருகையக்

கண்டுள்லேன் நான்.

ஆழமாகவும் அறிவார்ந்தும்

வளர்ந்துவரும் அவர்கள்

இறுக்கமான களிமண்ணைத்

தோண்டும்போதே

காய்ந்த செம்புலத்தில் இருந்து

தண்ணீரைத் தளும்பச் செய்கிறார்கள்

தமது முதுகுகளை வளைககிறார்கள்

கவலைகளை வியர்வையாக்குகிறார்கள்

புத்தும்புது உலகத்தின் உள்ளிருந்து

நாளைய நாட்களை

அகழ்ந்து எடுக்கிறாா்கள்.

இத்திண்ணியர்கள்

நிசப்தத்தில் இரகசிய வெளிகளில்

வேலைசெய்வதைக் கண்டதுண்டா

நிங்கள்?

சமையல்கூடங்களில் தோட்டங்களில்

நிலவுலகில் மறக்கப்பட்ட இடங்களில்

அவர்கள் எழுவதை

அறியாமையிலிருந்தும் வலிகளிலிருந்தும்

விடுபட்டு வெளிப்படுவதை

கண்குடாகப் பார்க்கிறேன்

நான்.

நம்பிக்கையை ஆதாரமாக்கி

புதியதோர் வாழ்விடம் உருவாக்கிட

உழைப்பினை நல்குகிறார்கள்

அவர்கள்.

தம்பிக்கையை ஆதாரமாக்கி

புதியதோர் வாழ்விடம் உருவாக்கிட

உழைப்பினை நல்குகிறார்கள்

அவர்கள்.

நெடுங்காலமாய் கைவிடப்பட்டதொரு

கனவினை

உயிர்ப்புடன் நனவாக்கும்

அரும்முயற்சிக்கான போராட்டங்களின்

கதைகளைக் கூறுகின்றன

ஆயிரமாயிரம் சின்னஞ்சிறு இடர்ப்பாடுகள்.

வாழும் உயிர்ப்புள்ள சுமுகமே

சிருஷ்டி மெய்மையின் திருவுள்ளம் என

அறியநேர்வதற்காக

வளர்ச்சியுறும்போது

அவர்களது இதயத்தில்

ஒரு தேவதை இசைக்கும்.

பிறவியின் அழகுடன்

விரிந்த சிறகடிப்பும் இணையும்.

நீங்கள்

கண்டதுண்டா

அவர்களது வெற்றிதனை ?

பிரம்மாண்டத் திண்ணியர்கள்

கட்டுமான உத்திரங்களின்

அதிஉயரங்களில் ஏறுவதைக் கண்டதுண்டா ?

தங்களது கடினமான கனவுகளால் ஆன

உழைப்புகளின் துயரப்பாடுகளை,

அவர்களின் வளர்ச்சியை மாற்றங்களை

பணியாற்றும் விதத்தினை,

குறைவுடைய மனித இயல்புகள் தரும்

சிக்கல்களிலிருந்து விடுபடுவதை,

தேவைகள் தோல்விகள் ஊடாக

தாங்கு சக்தியுடனான அர்ப்பணிப்பை,

பூரண நிறைவேற்றத்திற்காக

புனித நிலைப்படுத்தலைப் பார்த்திருக்கிறேன்

நான்

கடந்து செல்லும் மாறிடும் தடங்களில் காலம்

அதனுடனான ஊடாட்டம்

திறப்பிற்கான ஆழ்ந்த நம்பிக்கை

விசுவாசிக்கும்படியான துணிவுடைமை

இவற்றுடனான அவர்தம் கடும் உழைப்பு

ஒரு வாழும் அதிசயம்.

இந்த நகரத்தின் நட்ட நடுவில்

தெளிவான உயர்வான வெளிகளில்

பெயரற்றதிலிருந்து உருவமற்றதிலிருந்து

ஒரு வாக்குத்தத்தம்

உதயமாவதை உங்களால் காணமுடியும் நிச்சயம்.

அது சொல்லொணாத பேரமைதி

எல்லையற்ற பேரழகு

பொலிவுடைய விரிவாக்கம் அளப்பரியதாய்

மனிதருள் நிகழும் அக்கணம்,

விதி நிர்ணயித்துள்ள ஆணைப்படி

அற்புதம் ஒன்று உருவாக்கம் பெற

அரிய தேடலில் இறங்கும் இதயங்களை

அகலித்துத் திறக்கிறது.

Spanish

AUROVILLE
Translated by Maria Alicia Angel

¿Has visto a los gigantes caminando

en la vasta tierra roja?

¿Los has visto moviéndose nobles e imponentes

contra el cielo?

Los he visto llegar,

pequeños brotes en sus manos;

manos y pies tan rojos

como la tierra que labran cada día,

llevando el futuro

en sus espaldas y en sus sueños;

los he visto crecer sabios y profundos

mientras cavan la arcilla endurecida,

preocupados por el agua de la tierra seca, roja,

doblan sus espaldas,

sudando quitan sus tristezas,

arrancando del ayer los mañanas

que portan el nacimiento

de un mundo nuevo.

¿Has visto a los gigantes trabajando

en los espacios silencioso, secretos?

En las cocinas, en los jardines;

los lugares olvidados del mundo.

Los he visto ascender, emerger

fuera de la ignorancia y el dolor.

Sostenidos por la fe, ofrecen su labor

para crear un dominio nuevo.

Mil pequeños problemas

cuentan la historia de su lucha

al mismo tiempo que se esfuerzan por dar vida

a un sueño largo tiempo abandonado.

Sus corazones cantan como ángeles,

la belleza del ser de vuelo amplio,

mientras crecen para conocer

la verdad de la creación

voluntad de se

una armonía viviente.

¿Has visto su victoria?

¿Has visto a los gigantes construyendo

por encima de las más altas vigas?

¿Soportando los esfuerzos de sus sueños más difíciles?

Los he visto creciendo, cambiando,

trabajando, resolviendo los problemas

de la imperfecta naturaleza humana

a través de la necesidad y el error

con dedicación imperecedera

consagrada a la consumación.

Los he visto luchar con las pasajeras

y cambiantes maneras del tiempo,

esperando en lo profundo para abrirse,

sintiendo amor suficiente para confiar,

encontrando coraje para crear

una maravilla viviente con su labor.

Desde lo sin nombre, desde lo sin forma

se puede ver la promesa surgiendo

en los despejados, espacios más elevados

en el centro de la ciudad.

Paz sin un soplo, belleza transcendente.

Mientras la expansión gloriosa

de lo ilimitado en el hombre

abre ampliamente los corazones que se esfuerzan,

para manifestar el milagro

decretado por el destino.

German

AUROVILLE
Translated by Andrea Boulicot

Da schreiten die Riesen. – Hast du sie gesehen?

In dem weiten, roten Land?

Siehst du sie, wie sie sich bewegen, groß und erhaben,

Gen den Himmel?

Ich hab‘ sie kommen seh‘n,

Kleine Setzlinge in ihren Händen;

Hände und Füße so rot

Wie die Erde, in welcher sie arbeiten jeden Tag,

Die Zukunft tragend

Auf ihren Rücken und in ihren Träumen;

Hab‘ sie wachsen seh‘n, tief und weise,

Wie sie in hartem Ton grabend,

Wasser der trocknen, roten Erde abringend,

Ihren Rücken verbiegend,

Ihre Sorgen ausschwitzend,

Wie sie vom Gestern das Morgen abringen,

Welches aus einer Neuen Welt‘s Geburt kommt.

Da arbeiten die Riesen. – Hast du sie gesehen?

In den stillen, verborgenen Räumen?

In den Küchen, in den Gärten;

Der Welt vergessenen Orten.

Ich hab‘ sie sich erheben seh‘n, heraustretend

Aus Unwissenheit und Schmerz.

Getragen von Vertrauen, bieten sie ihre Arbeit dar,

Um ein neues Feld zu erschaffen.

Tausend kleine Unbequemlichkeiten

Erzählen die Geschichte ihres Kampfes,

Wie sie danach streben,

Einen lang aufgegebenen Traum

Zum Leben zu erwecken.

Ihre Herzen wie Engel singend,

Des Wesens Schönheit weit schwingend,

Wie sie wachsen, um zu erfahren,

Dass in Wahrheit der Wille der Schöpfung ist,

Eine lebendige Harmonie zu sein.

Hast du ihren Sieg gesehen?

Da bauen die Riesen. – Hast du sie gesehen?

Hoch über den Bauwerksträgern?

Die Mühen ihrer härtesten Träume erleidend?

Ich hab‘ sie wachsen, verändern seh‘n,

Arbeiten, Probleme ausarbeiten

Der unvollkommenen menschlichen Natur,

Durch Zwang und Scheitern,

Mit ehrlichem Einsatz

Der Vollendung gewidmet.

Hab‘ sie ringen seh‘n mit der stets weglaufenden Zeit,

Mit den Änderungen, die sie bringt,

Tief hoffend, um sich zu öffnen,

Tiefe Liebe fühlend, um zu vertrauen,

Mut findend, um ein lebendiges Wunder

Mit ihrer Arbeit zu erschaffen.

Vom Namenlosen, vom Formlosen

Könnt ihr das Versprechen aufsteigen seh‘n

In den klaren, höheren Sphären

Im Zentrum der Stadt.

Atemloser Frieden, transzendierte Schönheit.

Während die herrliche Entfaltung

Des Unbegrenzten im Menschen

Die strebenden Herzen weit öffnet,

Um so das Wunder zu manifestieren,

Welches das Schicksal verfügt hat.

Russian

АУРОВИЛЬ
Translated by Anatoli Dyachenko

Видели ли вы гигантов шагающих

По бескрайней красной земле?

Движущихся величественно и важно

На фоне неба?

Я видела их идущими

С крошечными ростками в руках;

Ступни и ладони цвета земли

На которой трудятся;

Видела как они будущее несли

В своих мечтах и на спинах;

Видела как становились они мудрыми и глубокими

Копая затвердевшую глину,

Добывая воду из сухой красной земли,

Гнули спины свои,

Переживали невзгоды,

Из вчера вырывали завтра,

Возникающее из рождения нового мира.

Видели ли вы гигантов работающих

В тихих, тайных местах?

В садах и на кухнях,

В забытых пространствах мира.

Я видела как вырастали они, возникая

Из невежества и страданий.

Сильные верой, они предлагают труд,

Чтобы создать новую сферу.

Множество малых невзгод

Говорят об истории их борьбы

И стремлении принести живой,

Давно оставленную мечту.

В их серцах ангела пение,

Красота бытия машет широкими крыльями

В то время как они истину познают

Воли творения, которой быть

Живой гармонией.

Вы видели их победу?

Видели ли вы их, возводящих

В вышине строительные перекрытия

В тенетах вынашивая свои непосильные грезы?

Я видела, как они менялись, росли,

Работали, решали проблемы

Несовершенной природы людей;

Через нужду и падение,

С преданностью неизменной,

Благословенные на завершение.

Видела как они боролись со смертью

И изменением путей времени,

Надеясь достаточно глубоко, чтоб открыть,

Достаточно чувствуя любовь, чтобы верить,

Находя мужество, чтобы творить

Живое чудо своим трудом.

Из бесформенного и безымянного

Вы можете видеть как обещанное возвышается

В более высокие, чистые пространства

В центре города.

Неподвижный покой, трасцендентная красота.

Тем временем великолепное расширение

Безграничного в человеке

Широко раскрывает стремящиеся сердца

Чтобы проявить чудо

Предназначенное судьбой.

See also

• Poetry and prose from Auroville